Liber I. Carmen XXV XXV ОДА. ЛИДИЯЛЫ
Parcius iunctas quatiunt fenestras «Узян он, Лидия?
Iactibus crebris iuvenes protervi, Сьӧлӧм эн косьты;
Nec tibi somnos adimunt, amatque Ас пытшкӧ ог тӧр ме;
Ianua limen, Регыдджык восьты!»
Ӧшиняд йиркӧдчиг
Quae prius multum facilis movebat Перыд зон шулас.
Cardines. Audis minus et minus iam: Лэдзан — и тэ дінысь
‘Me tuo longas pereunte noctes, Кыкӧс нин сулас.
Lydia, dormis?’
Ӧні тай ӧдзӧс дзир
Invicem moechos anus arrogantis Сімыштӧм, тӧдчӧ...
Flebis in solo levis angiportu, Ветлігад вуджӧрыд
Thracio bacchante magis sub inter- Сӧмын нин вӧтчӧ...
lunia vento, Важ олӧм-колӧм тэ
Морӧсад кывлан;
Cum tibi flagrans amor et libido, Весьшӧрӧ вежӧктӧм
Quae solet matres furiare equorum, Пӧрысьмӧм нывлӧн!
Saeviet circa iecur ulcerosum,
Non sine questu, Весьшӧрӧ вӧт вылад
Тшап том морт волӧ...
Laeta quod pubes hedera virenti Тӧв вылын ыркӧдчышт!
Gaudeat pulla magis atque myrto, Бӧрдыштны колӧ...
Aridas frondes hiemis sodali Сэн зонъяс, кытӧні
Dedicet Hebro. Нюдзвиж мирт чукӧр,
Лым улын ляпкалас
Сёр арся пу кор.
Латынь ногӧн гижис
Quintus Horatius Flaccus
Комиӧн гижис
Ӧльӧш Иван