ЧУЖАН МУ ЙЫЛЫСЬ КЫВ


Лымйысь платтьӧ — кок улӧдзыд тӧлын,
Тулысын тэ — дзоридзьяса му.
Гожся войӧ сьылӧ югыд чӧвлун.
Рудов чышъян кышӧ арся лун.

Тӧлысь гуга, шонді бана нылӧн,
Коми муӧй, тэнӧ шуа вай...
Нормӧ тай и менам сьыланкылӧй:
Бырӧ тэын звер-пӧткалы рай.

Ӧтка конда дзуртӧ керас шӧрын,
Быттьӧ увгӧ внукыс вылӧ дед.
Ветлӧ сэні нор гӧлӧса тӧвру,
Быттьӧ ачыс бӧрдӧ кушмӧм эрд.

Оз сэн кывлы увтыштӧмыс понлӧн,
Руч ни тулан, дозмӧр сэн оз ов.
Шуштӧм ягӧ тӧвруыскӧд волӧ
Сё восайса вӧралысьлӧн лов.

Морт гӧлӧсӧн сійӧ быттьӧ корӧ,
Ми коддьӧмлысь корӧ ӧтитор:
«Ныв-пиыдлы кольӧй, дона ёртъяс,
Сьӧла-тарлысь мусукасян гор!»